Het HPV virus en genetische factoren Bij een deel van de vrouwen ruimt het lichaam een HPV-infectie binnen ongeveer twee jaar op. Bij anderen blijft het virus langer aantoonbaar aanwezig. Dit verschil kan per persoon variëren en is nog niet volledig verklaard. Ook wanneer iemand een gezonde leefstijl heeft en bijvoorbeeld niet rookt, kan het voorkomen dat een HPV-type, zoals HPV 16, langer detecteerbaar blijft. Dit is afhankelijk van meerdere biologische en immunologische factoren. Wetenschappelijk onderzoek kijkt onder andere naar mogelijke verschillen in immuunrespons en genetische aanleg die hierbij mogelijk een rol spelen. De exacte invloed hiervan is nog niet volledig bekend en wordt verder onderzocht. Hoe zit het nu met onze “genen”? Ons DNA (erfelijk materiaal) bevat de instructies voor de opbouw van eiwitten. Binnen de bevolking bestaan hierin natuurlijke variaties. Een gen is een stukje DNA dat informatie bevat voor een specifieke eigenschap. Het DNA is georganiseerd in chromosomen die meestal in paren voorkomen. Hierdoor heeft ieder individu van de meeste genen twee varianten (allelen). Het genotype verwijst naar de genetische samenstelling, terwijl het fenotype de manier beschrijft waarop genetische eigenschappen tot uiting komen. De uiteindelijke werking van genen kan worden beïnvloed door meerdere factoren, waaronder omgevingsfactoren zoals leefstijl, voeding en medicatie. Genetische variaties komen veel voor in de bevolking en hebben in veel gevallen geen directe medische consequenties. Een bekende vorm van variatie in DNA zijn SNP’s (single-nucleotide polymorphisms), waarbij één bouwsteen in het DNA verschilt. Wanneer een variant bij meer dan 1% van de bevolking voorkomt, wordt dit een genetisch polymorfisme genoemd. In wetenschappelijk onderzoek wordt gekeken naar mogelijke verbanden tussen genetische variaties, virusinteracties en ziekteontwikkeling. Deze inzichten zijn nog in ontwikkeling en worden niet als klinisch vastgesteld beschouwd: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30515767 Toekomstig onderzoek richt zich onder andere op de rol van genetische factoren bij risico-inschatting en mogelijke gepersonaliseerde benaderingen binnen de geneeskunde: https://journals.plos.org/plosgenetics/article?id=10.1371/journal.pgen.1006866 Genetische variatie en biochemische processen zijn complexe onderzoeksgebieden waarin nog veel wordt onderzocht. Hieronder staan enkele voorbeelden uit de literatuur: Methylatie en cytochroom P450 enzymen Deze enzymfamilies spelen een rol in verschillende stofwisselingsprocessen. In onderzoek wordt gekeken naar mogelijke variaties in enzymactiviteit tussen individuen. Superoxide dismutase (SOD) Dit enzym is betrokken bij het afbreken van reactieve zuurstofdeeltjes. Er wordt onderzoek gedaan naar de rol van antioxidatieve systemen in cellulaire processen. Glutathion-gerelateerde enzymen Glutathion speelt een rol in antioxidatieve processen. Variaties in deze enzymen worden onderzocht in relatie tot verschillen in stofwisseling. Genetische variaties in immuuncellen Het immuunsysteem bestaat uit verschillende cellen, waaronder T-lymfocyten. Onderzoek kijkt naar mogelijke samenhang tussen genetische variatie en immuunreacties. MTHFR-variaties Variaties in het MTHFR-gen komen relatief vaak voor in de bevolking. Deze variaties kunnen samenhangen met verschillen in folaatstofwisseling. De betekenis hiervan verschilt per persoon en is onderwerp van onderzoek. Persoonlijke genetische analyse Er bestaan commerciële tests om genetische variaties in kaart te brengen. De interpretatie hiervan is complex en gebeurt idealiter in overleg met een deskundige in de gezondheidszorg. Hoe wordt er in onderzoek gekeken naar immuunsysteem en HPV? Er wordt wetenschappelijk onderzoek gedaan naar verschillende voedingsstoffen en bioactieve stoffen in relatie tot het immuunsysteem. De resultaten hiervan zijn niet eenduidig en verschillen per studie. AHCC (Active Hexose Correlated Compound) AHCC is een paddenstoel-extract dat in sommige studies is onderzocht in relatie tot immuunparameters. De resultaten zijn nog niet eenduidig en er is meer onderzoek nodig. https://www.orthokennis.nl/artikelen/ahcc Micro-immunotherapie (2LPAPI) Micro-immunotherapie wordt in verschillende contexten beschreven als een benadering die gericht is op immuuncommunicatie. De wetenschappelijke onderbouwing is nog in ontwikkeling en niet eenduidig. Zie ook de informatie onder “Immuunsysteem” voor een overzicht van voeding en leefstijlfactoren die samenhangen met algemene gezondheid. Bij aanwezigheid van HPV worden reguliere medische controles geadviseerd volgens de richtlijnen van de gynaecoloog of het bevolkingsonderzoek.